gün be gün
Sessizlik içinde bir kargaşalı düşünceler silsilesi
Dimağ,akıl,us hayaller içinde anılarla
Martılar ve çatılarda ay ışığı
Göklerden bir ses aynı anda odada
Bir değil bir çok odada
Ulaşmayacak ses hava yokluğundan
Ama aynı anda duvarlarda
Aklımın içinde bir de
Şimdi sanki duygular havalandı
Uçuş uçuş duman gibiler
Dönerek birbirine
Sürtünerek
Küçük kıvılcımlar yaratır gibi
Çakmak taşları
Biri koyu diğeri açık
Damarlı parlarken
Yukarı tırmandığım günler geliyor aklıma
En değerli şeyler bu taşlardı cebimde
Heran düşebilir
Riskiyle
Ben değil cebimdekiler
Ne inatçı ve meraklı
Aynı zamanda öylesine bağlı
Duygular içinde
Yükselirken
Şimdi aklımda bir rüya
Gidiyordum
Uzunca bekledikten sonra
Bırakmaya içim el vermese de
Sanki özgürlüğüme kendimi kandırırcasına
O engin uçsuz denize bakan
Sıra sıra boyaları kalkmış merdivenli
Yüksek inin içinde
Kurmayı hayal ettiğim dünyayı başkasına kurduğumu görerek
Mutluluk ve haksızlık
Huzursuzluk ve kabulleniş çarpışıyor
İnat ve merak
Kalmak ve gitmek
Yerim yok sanki artık
Terk ediyorum
Adımlarım geriye çalıyor
Gittiğimde bir bilinmeze
Bildiğimi bırakıp
Başkasının mutluluğuna vesile olmuş
Birlikte olmayı umarken
Ama tüm varlığımla da bunu zorlaştırırken
Kolay değil
Yürümek
Derin nefes alıyorum
Ağlamam içe doğru
Akıyor mu
Bilmiyorum
Hırçınlığım korkumdan
Sakinliği gücünden
Ve huzurundan alıyor
Bırakmalıyım zorlamadan
Elimde ne kaldı
Hiç
Sanki son ipleri de parçalamk istercesine
Hırçınlığımı takınıyorum
Maske gibi
İçinde bildikleri bir ben var
Artık ben olmayan
Onu bilsinler ve haklı çıksınlar
Dert etmesinler diye
Sanki gitmem için
Geride bırakacağımın kalmaya değer olup olmadığı
Sorgusu
ve Sonucu
Aslında iyi
Ama anlaması geç sürecek
Ben yoldayken
Farkeder
Ya da yıllar içinde dönmeye yakın
Demekki gidiş kendi özgürlüğüme
Kaçış
Vicdan bırakıtığını kutsuyor
Tüm iyi niyetiyle ve
Derinden serin rüzgarı
Kıskançlığıyla kalbin
Hiçbilinmeyene doğru hiçbilinmeyenlerle
Yola çıkarken
ardımdaki oyalayıcı mutluluğu kurgulayıp
Herkes mutlu,diye
Yola çıkmak
Patikadan
O keskin ayrılışıyla merdivenin bozkırdan
Deniz yolun bekçisi gibi
Efendisi ya da yol göstericisi
Kıyıları takiben
Suları,denizleri,rüzgar ve yağmurları
Yol yalnız değil
Sanki herkes kendi için orda ama bir eşlik etme durumu
Vakti gelince kalanlar,duranlar,yön değiştirenler ve
Dahası eklenenler eksilenler olacak
Belli bir bağ ancak yolun izi
Sonra patika
ve Orman
Ağaçlar sık
Yolu belirlercesine
Güçlüler
Yaşlı ve dirayetli
Parçalı
Dokulu
Bir duvar karşıda
Nasıl?
Benim karşımdaki tam önümde değil
Şöyle sola doğru boyası akmış
Yeni insan eli
Bakıyorum,yanından beri geçiyorum
Dimağ,akıl,us hayaller içinde anılarla
Martılar ve çatılarda ay ışığı
Göklerden bir ses aynı anda odada
Bir değil bir çok odada
Ulaşmayacak ses hava yokluğundan
Ama aynı anda duvarlarda
Aklımın içinde bir de
Şimdi sanki duygular havalandı
Uçuş uçuş duman gibiler
Dönerek birbirine
Sürtünerek
Küçük kıvılcımlar yaratır gibi
Çakmak taşları
Biri koyu diğeri açık
Damarlı parlarken
Yukarı tırmandığım günler geliyor aklıma
En değerli şeyler bu taşlardı cebimde
Heran düşebilir
Riskiyle
Ben değil cebimdekiler
Ne inatçı ve meraklı
Aynı zamanda öylesine bağlı
Duygular içinde
Yükselirken
Şimdi aklımda bir rüya
Gidiyordum
Uzunca bekledikten sonra
Bırakmaya içim el vermese de
Sanki özgürlüğüme kendimi kandırırcasına
O engin uçsuz denize bakan
Sıra sıra boyaları kalkmış merdivenli
Yüksek inin içinde
Kurmayı hayal ettiğim dünyayı başkasına kurduğumu görerek
Mutluluk ve haksızlık
Huzursuzluk ve kabulleniş çarpışıyor
İnat ve merak
Kalmak ve gitmek
Yerim yok sanki artık
Terk ediyorum
Adımlarım geriye çalıyor
Gittiğimde bir bilinmeze
Bildiğimi bırakıp
Başkasının mutluluğuna vesile olmuş
Birlikte olmayı umarken
Ama tüm varlığımla da bunu zorlaştırırken
Kolay değil
Yürümek
Derin nefes alıyorum
Ağlamam içe doğru
Akıyor mu
Bilmiyorum
Hırçınlığım korkumdan
Sakinliği gücünden
Ve huzurundan alıyor
Bırakmalıyım zorlamadan
Elimde ne kaldı
Hiç
Sanki son ipleri de parçalamk istercesine
Hırçınlığımı takınıyorum
Maske gibi
İçinde bildikleri bir ben var
Artık ben olmayan
Onu bilsinler ve haklı çıksınlar
Dert etmesinler diye
Sanki gitmem için
Geride bırakacağımın kalmaya değer olup olmadığı
Sorgusu
ve Sonucu
Aslında iyi
Ama anlaması geç sürecek
Ben yoldayken
Farkeder
Ya da yıllar içinde dönmeye yakın
Demekki gidiş kendi özgürlüğüme
Kaçış
Vicdan bırakıtığını kutsuyor
Tüm iyi niyetiyle ve
Derinden serin rüzgarı
Kıskançlığıyla kalbin
Hiçbilinmeyene doğru hiçbilinmeyenlerle
Yola çıkarken
ardımdaki oyalayıcı mutluluğu kurgulayıp
Herkes mutlu,diye
Yola çıkmak
Patikadan
O keskin ayrılışıyla merdivenin bozkırdan
Deniz yolun bekçisi gibi
Efendisi ya da yol göstericisi
Kıyıları takiben
Suları,denizleri,rüzgar ve yağmurları
Yol yalnız değil
Sanki herkes kendi için orda ama bir eşlik etme durumu
Vakti gelince kalanlar,duranlar,yön değiştirenler ve
Dahası eklenenler eksilenler olacak
Belli bir bağ ancak yolun izi
Sonra patika
ve Orman
Ağaçlar sık
Yolu belirlercesine
Güçlüler
Yaşlı ve dirayetli
Parçalı
Dokulu
Bir duvar karşıda
Nasıl?
Benim karşımdaki tam önümde değil
Şöyle sola doğru boyası akmış
Yeni insan eli
Bakıyorum,yanından beri geçiyorum